یک ساعت و نیم مستندی از ضیط پیانو کنسرتوهای باخ توسط دیوید فِرِی رو دیدم
بگذریم از بقیه چیزاش..
دارم باور پیدا میکنم که بهشت برای من ، همان موسیقی باخه...
+ دو روزه سرماخوردم الکی...کتاب میخونم و فیلم میبینم و موسیقی گوش میکنم و همین!
+ داشتم فکر میکردم که بهترین سن آدما جوونیشون نیست ... میانسالیه، حدودا بین 30 و 40
زمانی که پخته شدی ، باتجربه تری ، آزادتری و مستقل تر
نمیدانم اما از تصورکردن 30 سالگی ام ذوق میکنم!!
+ تا حالا به کشتن همه آرزوهاتون فکر کردید؟ این که فقط در لحظه زندگی کنید و هیچ آرزویی نداشته باشید؟
+ از نوشتن افکارم میترسم، مینویسم و پاک میکنم ، مینویسم و پاک میکنم...
از خودم خجالت میکشم ، از افکارم ، از دغدغه هام
حتی خودمم برای خودم خسته کننده شدم..
مثل یه زندانی تشنه که مدام داره داد میزنه یا ناله میکنه که آب ، آب...
انگار هیچوقت آب بهش نمیرسه
صداش خسته کننده شده ...
* swing , sing and think
برچسب:
نویسنده: زهرا کاظمیان
تاريخ: دوشنبه
16 بهمن
1396 ساعت: 16:34