این پست و کامنتهاش...
+ وضعیت احساسی الانِ منو حافظ بهتر توصیف میکنه :
مجال من همین باشد که پنهان عشق او ورزم
کنار و بوس و آغوشش چه گویم چون نخواهد شد
غزل شماره 165
در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز
چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود
غزل شماره 207
+ تلاش در این زمینه ، به جایی نمیرسه انگار ، تا امید هست تلاش میکنی اما یک روز میرسه که امیدت ناامیدی میشه ، اونوقته که دست میکشی ، سعی میکنی دیگر به عاشق شدن بها ندهی.
+ خیلی تکراری شده ... خیلی ، اما هر باز انگار تازه است
برچسب:
نویسنده: زهرا کاظمیان